άντε και γαμήσου άνεση

καύλα τα άνετα πράγματα, αλλά προτιμώ να είμαι αλήτης. Και η αλητεία μου μυρίζει σαν αδέσποτο, μόνο όταν τριγυρνώ, δίχως παύση, πεινασμένος έξω απο τα στέκια των βολεμένων για ένα ξεροκόμματο, κάνοντας χαρές στο προσωπικό και παίζοντας με άλλα αδέσποτα για το ποιός θα κρατήσει στα δόντια του το χαρτόνι απ' τα σκουπίδια.

γραμένα όλα τα βολικά. Σκοπός, ο ελεύθερος μου χορός. Και ίσως μια μέρα βρω σπίτι να με μαζέψει ή τον μπόγια με την κόσα. Και σίγουρα ζηλεύω καμιά φορά τα εύκολα, όταν τα ζόρικα μοιάζουνε βουνό, αλλά δεν έχω επιλογή. Αυτή είναι η τύχη του αδέσποτου. Και είναι καλή τύχη σε σχέση με άλλες. Τι να πούνε τα χρυσόψαρα που ζουν παγιδευμένα, ολομόναχα, να διακοσμούν τη ματαιοδοξία του τάδε. Τουλάχιστον εμένα με παίζουν και οι περαστικοί, αν δεν τους γαυγίσω ή τους τρομάξω.

άντε και γαμήσου άνεση. Προτιμώ να ζω άβολα, με ένα στρώμα στο πάτωμα, μετρημένα φράγκα που δεν φτάνουνε για τίποτα, ξενύχτια χτίζοντας πράγματα που τα ζηλεύουν ακόμα και οι θεοί τους, μόνο και μόνο γιατί μπορώ. Δεν ξέρω αν το γουστάρω, δεν ξέρω αν με γουστάρει, αλλά αυτό που ζω το ζω ερωτικά και παθιασμένα, όπως το ζηλεύεις. Και πάρε στον διάολο μαζί σου τις δικαιολογίες μου απο τώρα. Κοντεύει η ώρα, που θα τις στείλω πεσκέσι απο όπου ήρθανε κι αυτές.

γαβ μωρή μαλακία

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οδηγίες Χρήσεως του Μπουφέ

Πέρασε κιόλας ένας χρόνος ε;

Συνταξιδιώτης μου ο φόβος